Przejdź do treści

Czy wodę z tarasu i balkonu można kierować do zbiornika z centralą deszczową?

Omsi Rynny i odwodnienie

Mokra nawierzchnia tarasu z płyt i meble po deszczu, woda z tarasu a zbiornik z centralą deszczową

Można, ale zwykle się tego nie robi: do zbiornika, z którego centrala deszczowa zasila spłuczki, pralkę i kran ogrodowy, kieruje się przede wszystkim wodę z dachu, a wodę z tarasów, balkonów i podjazdów odprowadza się osobno do rozsączania lub kanalizacji deszczowej. Powód jest prosty: woda z powierzchni, po których się chodzi, jest wyraźnie brudniejsza, a centrala i zbiornik źle znoszą piasek, tłuszcz i detergenty.

Skąd deszczówka trafia do zbiornika

Instalacja wykorzystania wody deszczowej składa się z kilku części: powierzchni, z której zbiera się wodę, rynien i rur spustowych, filtra przed zbiornikiem, samego zbiornika i urządzenia, które tłoczy wodę do instalacji w domu. Tym urządzeniem jest centrala deszczowa, czyli zestaw pompy, sterownika i układu automatycznego przełączania na wodę z wodociągu, gdy w zbiorniku zabraknie deszczówki. Centrala zwykle stoi w budynku, w pomieszczeniu technicznym, i zasysa wodę ze zbiornika przewodem z pływającym ssaniem, które pobiera wodę spod lustra, a nie z dna, gdzie zbiera się osad.

Jakość wody w zbiorniku zależy w największym stopniu od tego, co spłynie do niego z powierzchni zlewni. Dach pokryty dachówką ceramiczną, betonową lub blachą powlekaną daje wodę stosunkowo czystą, z niewielką ilością pyłu, igliwia i liści. Te zanieczyszczenia zatrzymuje filtr przed zbiornikiem, a drobny osad opada na dno i jest stabilny, dopóki nikt go nie zamiesza.

Co spływa z tarasów, balkonów i podjazdów

Na tarasie i balkonie stoją donice, grill i meble, a powierzchnię myje się zwykle wodą z detergentem. Ze spływem trafiają więc do odwodnienia:

  • piasek i ziemia z donic oraz z butów, które szybko zapychają filtr i zwiększają ilość osadu;
  • resztki tłuszczu, popiół i drobne odpadki z grilla;
  • środki czystości i impregnaty do drewna lub kamienia;
  • odchody ptaków i zwierząt domowych, które pogarszają jakość wody pod względem bakteryjnym.

Woda ze zbiornika z centralą nie jest wodą pitną nawet wtedy, gdy zbiera się ją tylko z dachu, ale do spłukiwania toalet i prania musi być na tyle czysta, żeby nie wydzielała zapachu i nie zostawiała osadu. Dodanie spływu z tarasu, a tym bardziej z podjazdu, na którym mogą się znaleźć oleje i płyny samochodowe, sprawia, że w zbiorniku szybciej rozwijają się bakterie, woda zaczyna pachnieć, a pompa zasysa zawiesinę, która osadza się w spłuczkach.

Dlatego w większości instalacji przyjmuje się prostą zasadę: do zbiornika z centralą płynie woda z dachu domu, czasem także z dachu garażu, a powierzchnie użytkowe są odwadniane osobnym przewodem do studni chłonnej, skrzynek rozsączających albo kanalizacji deszczowej, jeśli gmina na to pozwala.

Jak odprowadzić wodę z tarasu i balkonu

Na tarasie nad pomieszczeniem lub na balkonie wodę zbiera się punktowo albo liniowo. Najczęściej stosuje się wpust tarasowy z kołnierzem do połączenia z hydroizolacją, nadstawką regulowaną na wysokość warstw posadzki i kratką, przez którą przepływa woda. Ważne, żeby wpust miał drugi poziom odwodnienia, czyli otwory na wysokości hydroizolacji, przez które spływa woda przesiąkająca przez fugi i podsypkę. Bez nich woda gromadzi się pod płytkami, zamarza zimą i odspaja posadzkę.

Rura od wpustu prowadzona jest pionem wewnątrz budynku lub na zewnątrz elewacji. Przy pionie zewnętrznym nie łączy się go z rurą spustową, która zasila zbiornik, tylko prowadzi do osobnej studzienki lub do rozsączania. Jeśli taras jest na gruncie, wystarczy często spadek nawierzchni w stronę trawnika albo krótkie korytko odwodnienia z odpływem do drenażu.

Co zrobić na dachu, żeby woda w zbiorniku była czysta

Skoro do zbiornika trafia głównie woda z dachu, warto zadbać o pierwszy stopień oczyszczania już przy rynnach. Elementy, które dobrze się tu sprawdzają, to przede wszystkim:

  • siatki lub kosze zatrzymujące liście przy wylotach rynien do rur spustowych;
  • filtry wbudowane w rurę spustową, które oddzielają grube zanieczyszczenia i odprowadzają je dalej;
  • kolano wyczystkowe z koszem nad poziomem gruntu, ułatwiające wybranie liści bez rozbierania rury;
  • zawór przełączający, który kieruje wodę do zbiornika albo do kanalizacji, na przykład zimą lub przy pierwszym, najbrudniejszym spływie po długiej suszy.

Takie elementy to typowe akcesoria do rynny z tworzywa, montowane na istniejących rurach spustowych bez wymiany całego orynnowania. Ich czyszczenie jesienią i wiosną zajmuje kilkanaście minut, a znacząco ogranicza ilość osadu w zbiorniku. Drugim stopniem jest filtr przed wlotem do zbiornika, zwykle w osobnej studzience lub w kopule zbiornika, który trzeba przepłukiwać kilka razy w roku.

Zbiornik powinien mieć przelew do kanalizacji deszczowej lub rozsączania, wlot uspokajający, który wprowadza wodę przy dnie bez mieszania osadu, oraz syfon na przelewie, który nie wpuszcza zapachów. Instalacja zasilana przez centralę musi być całkowicie oddzielona od instalacji wody pitnej, a wszystkie punkty poboru deszczówki oznakowane jako woda niezdatna do picia. Przy tak zbudowanym układzie woda z dachu wystarcza zwykle na spłukiwanie toalet i podlewanie ogrodu przez większą część roku, a woda z tarasu i balkonu nie jest do tego potrzebna.

Przeczytaj także