Przejdź do treści

Jak przeprowadzić wodę z rury spustowej pod chodnikiem - korytko chodnikowe i rura pod kostką

Omsi Rynny i odwodnienie

Chodnik z betonowej kostki brukowej, pod którą można poprowadzić rurę od rynny

Rura spustowa często kończy się tuż przy ścieżce, chodniku lub podjeździe. Woda z dachu wylewa się wtedy prosto na kostkę, płynie po niej szerokim strumieniem i moczy buty przechodzących. Zimą sytuacja jest gorsza, bo woda z topniejącego śniegu zamarza na chodniku i robi się ślisko. Problem rozwiązuje przeprowadzenie wody pod chodnikiem do trawnika, studni chłonnej albo kanalizacji deszczowej.

Są dwa sposoby: korytko chodnikowe z kratką, które prowadzi wodę tuż pod powierzchnią, oraz rura ułożona głębiej w podbudowie chodnika. Wybór zależy od tego, czy chodnik już istnieje i jak daleko trzeba odprowadzić wodę.

Korytko chodnikowe z kratką

Korytko chodnikowe to płytki kanał z tworzywa, betonu polimerowego lub stali, przykryty kratką lub pełną pokrywą, która jest równa z nawierzchnią. Woda z rury spustowej wpada do korytka i płynie nim na drugą stronę chodnika, a ludzie przechodzą po pokrywie jak po zwykłej kostce.

  • zalety - niewielka głębokość montażu, łatwe czyszczenie po zdjęciu pokrywy, możliwość wykonania na istniejącym chodniku po rozebraniu jednego pasa kostki,
  • ograniczenia - korytko odprowadza wodę tylko na krótki odcinek, zwykle do 1-2 m, a za chodnikiem woda musi mieć gdzie wsiąknąć lub dalej popłynąć.

Korytko wybieraj pod obciążenie. Na chodnik dla pieszych wystarcza klasa A15, a jeśli po korytku mogą przejeżdżać samochody, potrzebna jest co najmniej klasa B125 lub C250. Więcej o klasach obciążenia i doborze kanałów piszemy w tekście o wyborze odwodnień liniowych.

Rura pod kostką

Gdy wodę trzeba odprowadzić dalej, na przykład do studni chłonnej na trawniku albo do kanalizacji deszczowej, lepszym rozwiązaniem jest rura ukryta pod chodnikiem. Rurę spustową łączy się z nią przez czyszczak lub osadnik, a dalej woda płynie zamkniętym przewodem.

  1. Rozbierz kostkę w pasie szerokości około 40 cm i wykop rów do głębokości pozwalającej na ułożenie rury z przykryciem podbudową.
  2. Ułóż rurę kanalizacyjną PVC 110 mm na podsypce z piasku, ze spadkiem co najmniej 1-2 procent w kierunku odbiornika.
  3. Przy rurze spustowej zamontuj osadnik lub czyszczak z kratką, żeby liście i piasek z dachu nie trafiały do rury.
  4. Zasyp rurę piaskiem, zagęść warstwami i odtwórz podbudowę z kruszywa.
  5. Ułóż kostkę z powrotem na podsypce i zagęść nawierzchnię.

Rura o średnicy 110 mm z zapasem przyjmie wodę z jednej rury spustowej, a jej gładkie ścianki ograniczają osadzanie się zanieczyszczeń. Pod chodnikiem używaj rur kanalizacyjnych zewnętrznych, zwykle w kolorze pomarańczowym, które mają grubsze ścianki niż rury do wnętrz budynków i lepiej znoszą nacisk gruntu oraz nawierzchni. Rury wewnętrzne, szare, mogą się odkształcić pod ciężarem kostki i podbudowy.

Głębokość i podbudowa

Pod chodnikiem dla pieszych rurę układa się zwykle tak, żeby nad jej wierzchem było co najmniej 20-30 cm warstw: podsypki, kruszywa i kostki. Pod podjazdem, po którym jeżdżą samochody, przykrycie powinno być większe, a obsypka rury starannie zagęszczona, bo inaczej koła wcisną kostkę w zasyp. Jeśli rury nie da się ułożyć głębiej, na przykład z powodu kolizji z innym przewodem, rozważ rurę o wyższej klasie sztywności lub osłonę z rury o większej średnicy.

Połączenie rury spustowej z rurą w gruncie wykonaj przez element rewizyjny. Czyszczak z kratką lub osadnik z koszem pozwala usuwać liście bez rozbierania chodnika, a w razie zatkania rury daje dostęp do jej wnętrza dla spirali lub węża ciśnieniowego. Przejście z rury spustowej o średnicy 80-100 mm na rurę 110 mm wykonuje się gotową redukcją z systemu rynnowego lub kanalizacyjnego.

Gdzie odprowadzić wodę za chodnikiem

Przeprowadzenie wody pod chodnikiem nie rozwiązuje problemu, jeśli po drugiej stronie woda stanie w kałuży albo spłynie pod fundament. Możliwe odbiorniki to:

  • trawnik lub rabata - przy małej powierzchni dachu i przepuszczalnym gruncie, w odległości kilku metrów od budynku,
  • studnia chłonna lub skrzynki rozsączające - gdy wody jest dużo, a działka nie ma kanalizacji deszczowej,
  • kanalizacja deszczowa - jeśli jest na posesji lub w ulicy i zarządca pozwala na podłączenie.

Pomysły na zagospodarowanie deszczówki na działce zebraliśmy w tekście o odprowadzaniu wody deszczowej z domu. Nie kieruj wody na sąsiednią działkę ani na drogę publiczną, bo zabraniają tego przepisy.

Spadki, mróz i czyszczenie

Zarówno korytko, jak i rura muszą mieć stały spadek w stronę odbiornika. Woda stojąca w korytku zamarznie i rozsadzi pokrywę lub uniesie kostkę. Przy rurze pod chodnikiem głębokość ułożenia jest zwykle mniejsza od strefy przemarzania, dlatego tym ważniejsze jest, żeby rura opróżniała się sama po każdym deszczu.

  • raz w roku, najlepiej jesienią po opadnięciu liści, zdejmij pokrywę korytka i usuń osad,
  • czyść kosz osadnika przy rurze spustowej po każdej większej burzy,
  • sprawdzaj, czy kostka nad rurą nie osiada, bo zapadnięcie oznacza źle zagęszczony zasyp,
  • zimą nie zasypuj kratki odgarniętym śniegiem, bo woda z roztopów nie będzie miała ujścia.

Jak to zrobić przy nowym chodniku

Najtańszy moment na rozwiązanie problemu to budowa lub przebudowa chodnika. Zanim ułożysz podbudowę, zaplanuj miejsca wszystkich rur spustowych i poprowadź pod przyszłą nawierzchnią rury lub korytka. Dobrze jest zostawić też rurę osłonową na przyszłe przewody, na przykład do oświetlenia ogrodu. Gotowe korytka i odwodnienia do ciągów pieszych znajdziesz w kategorii odwodnienia liniowe na ruch lekki.

Przeczytaj także