Wybór odpowiedniego ogranicznika przepięć dla instalacji elektrycznej wymaga znajomości parametrów technicznych

Wybór odpowiedniego ogranicznika przepięć dla instalacji elektrycznej wymaga znajomości parametrów technicznych

Podstawowe rodzaje ograniczników przepięć w instalacjach

Ograniczniki przepięć stanowią kluczowy element ochrony instalacji elektrycznych przed szkodliwymi przepięciami. Te urządzenia dzielą się na 3 główne kategorie według normy PN-EN 61643-11. Typ 1 przeznaczony jest do montażu w głównych rozdzielnicach budynków. Ogranicznik przepięć t2 znajduje zastosowanie w rozdzielnicach piętrowych oraz przy odbiorniku końcowym. Urządzenia typu 3 instaluje się bezpośrednio przy wrażliwych odbiornikach elektronicznych.

Każdy typ charakteryzuje się różnymi parametrami prądowymi oraz poziomami napięcia ochronnego. Typ 1 wytrzymuje prądy udarowe do 100 kA przy czasie trwania 10/350 μs. Ograniczniki klasy 2 obsługują prądy nominalnego wyładowania In do 40 kA. Ich napięcie ochronne Up wynosi zazwyczaj od 1,2 do 2,5 kV. Urządzenia typu 3 pracują przy prądach do 5 kA z napięciem ochronnym poniżej 1,5 kV.

Wybór odpowiedniego typu zależy od miejsca montażu oraz charakteru chronionej instalacji. W budynkach mieszkalnych wystarczają zazwyczaj ograniczniki typu 2. Obiekty przemysłowe wymagają często kombinacji typów 1 i 2. Wrażliwa aparatura elektroniczna potrzebuje dodatkowej ochrony typu 3. Koordynacja między typami zapewnia skuteczną ochronę całej instalacji.

Producenci oferują również ograniczniki kombinowane łączące cechy kilku typów. Te rozwiązania upraszczają dobór oraz montaż systemu ochrony. Urządzenia typu 1+2 pokrywają wymagania większości zastosowań. Ich uniwersalność przekłada się na oszczędność czasu podczas projektowania instalacji. Koszt zakupu takich ograniczników często okazuje się niższy niż suma cen urządzeń pojedynczych.

Technologie konstrukcyjne ograniczników przepięć

Współczesne ograniczniki przepięć wykorzystują różne technologie zależnie od przeznaczenia. Warystory metalotlenkowe MOV stanowią najczęściej stosowane rozwiązanie w urządzeniach typu 2. Ich charakterystyka nieliniowa zapewnia niskie napięcie szczątkowe przy wysokiej odporności na przepięcia. Czas reakcji warystorów wynosi mniej niż 1 nanosekunda. Żywotność tych elementów sięga 25 lat przy prawidłowej eksploatacji.

Iskierniki gazowe znajdują zastosowanie głównie w ogranicznikach typu 1. Te komponenty wytrzymują wysokie prądy udarowe przekraczające 100 kA. Napięcie zapłonu iskiernika wynosi od 230 do 470 V w zależności od konstrukcji. Czas reakcji jest dłuższy niż warystorów i wynosi około 100 nanosekund. Iskierniki charakteryzują się bardzo niskim prądem upływu poniżej 1 μA.

Beziskiernikowy ogranicznik przepięć wykorzystuje wyłącznie warystory bez elementów iskiernikowych. Ta konstrukcja eliminuje ryzyko powstania łuku elektrycznego. Urządzenia te charakteryzują się stabilnymi parametrami przez cały okres eksploatacji. [FRAZA] (onninen.pl/produkt/BEZPOL-Beziskiernikowy-ogranicznik-przepiec-BOP-R-0-5-10-b-z-BK-2406-1-1115-012-001-002-000,214946) zapewniają wysoką niezawodność działania. Ich główną zaletą jest brak konieczności konserwacji elementów ruchomych.

Hybrydowe ograniczniki łączą zalety różnych technologii w jednym urządzeniu. Kombinacja iskiernika z warystorem zapewnia optymalną charakterystykę ochronną. Iskiernik przejmuje wysokie prądy udarowe, a warystor ogranicza napięcie szczątkowe. Takie rozwiązanie wydłuża żywotność warystora. Koszt ograniczników hybrydowych jest wyższy, ale ich skuteczność przewyższa urządzenia jednotechnologiczne.

Parametry techniczne przy doborze ogranicznika

Napięcie znamionowe ogranicznika musi odpowiadać parametrom chronionej sieci elektrycznej. Dla sieci 230/400 V wybiera się urządzenia o napięciu 275 V AC między fazą a przewodem neutralnym. Ograniczniki trójfazowe wymagają napięcia 320 V AC między fazami. Tolerancja napięciowa nie powinna przekraczać ±10% wartości nominalnych. Przekroczenie tych granic prowadzi do nieprawidłowej pracy lub uszkodzenia ogranicznika.

Prąd nominalnego wyładowania In stanowi kluczowy parametr decydujący o skuteczności ochrony. [FRAZA] (onninen.pl/produkty/Aparatura-elektryczna/Aparatura-modulowa/Ograniczniki-przepiec/Ograniczniki-przepiec-typ-2) powinny mieć In minimum 20 kA dla typowych zastosowań. Obiekty o podwyższonym ryzyku wymagają wartości 40 kA lub wyższych. Maksymalny prąd wyładowania Imax określa górną granicę odporności urządzenia. Jego wartość powinna być co najmniej dwukrotnie wyższa od In.

Napięcie ochronne Up decyduje o poziomie ochrony podłączonych urządzeń. Jego wartość musi być niższa od napięcia wytrzymywanego przez chronione odbiorniki. Dla typowej aparatury elektronicznej Up nie powinno przekraczać 1,5 kV. Urządzenia przemysłowe tolerują wyższe wartości do 2,5 kV. Niższe napięcie ochronne oznacza lepszą jakość ochrony, ale wyższy koszt ogranicznika.

Prąd następczy oraz napięcie gaszenia określają zachowanie ogranicznika po zakończeniu przepięcia. Iskierniki muszą zagasić prąd następczy pochodzący z sieci zasilającej. Wartość tego prądu nie powinna przekraczać 100 A dla sieci nn. Warystory nie generują prądu następczego, co stanowi ich znaczącą zaletę. Temperatura pracy urządzenia powinna mieścić się w zakresie od -40°C do +85°C dla zapewnienia niezawodności.

Montaż i eksploatacja ograniczników przepięć

Właściwa instalacja ogranicznika rozpoczyna się od wyboru odpowiedniego miejsca montażu w rozdzielnicy. Urządzenie należy umieścić możliwie blisko głównego wyłącznika zasilania. Długość przewodów łączących nie powinna przekraczać 50 cm dla zachowania skuteczności ochrony. Przekrój przewodów musi być dostosowany do maksymalnego prądu wyładowania urządzenia. Dla ograniczników 40 kA wymagany jest przewód o przekroju minimum 16 mm².

Schemat połączeń zależy od systemu uziemienia instalacji elektrycznej. W systemie TN-S ogranicznik łączy się między przewodami fazowymi a PE oraz między przewodem N a PE. System TT wymaga połączenia między fazami a przewodem neutralnym. Dodatkowo należy zainstalować połączenie N-PE przy głównym uziemieniu obiektu. Ogranicznik przepięć hager spa931 jest dostosowany do pracy w różnych systemach uziemienia.

Zabezpieczenia nadprądowe ogranicznika dobiera się zgodnie z instrukcją producenta. Zazwyczaj stosuje się bezpieczniki topikowe o charakterystyce gG. Ich prąd znamionowy wynosi od 125 A do 315 A w zależności od typu urządzenia. [FRAZA] (onninen.pl/produkt/HAGER-Ogranicznik-przepiec-T1-T2-MOV-4P-siec-TN-S-TT-Iimp-50-kA-In-50kA-Up1-2kV-SPA931,302719) wyposażony jest w zintegrowane zabezpieczenie termiczne. Nie należy stosować wyłączników nadprądowych, które mogą nie zadziałać przy krótkich impulsach prądowych.

Kontrola stanu technicznego ogranicznika odbywa się poprzez obserwację wskaźników wizualnych. Zielony kolor sygnalizuje prawidłową pracę urządzenia. Czerwona lampka lub wysunięty wskaźnik informuje o konieczności wymiany modułu. Pomiary elektryczne wykonuje się multimetrem przy wyłączonym zasilaniu. Rezystancja izolacji powinna być wyższa niż 1 MΩ. Okresowe przeglądy należy przeprowadzać co 12 miesięcy zgodnie z wymogami normy PN-HD 60364-5-53.